Zacznij od jednej jednostki na zakładzie prostym. Każda przegrana dodaje jednostkę do następnej stawki, każda wygrana odejmuje jedną. Stawka rośnie powoli w złej fazie i spada, gdy przychodzą wygrane.
Jej przydatna cecha: w odcinku, w którym wygrywasz tyle obrotów, ile przegrywasz, kończysz z jedną jednostką zysku na każdy wygrany obrót. Seria przegranych dalej podnosi stawki, ale dużo łagodniej niż martingale.
Co pokazuje tester
Z 1000 na start, stawką bazową 5 i 100 obrotami nieco ponad połowa sesji kończy się zyskiem, a około 1 na 10 bez środków. Spróbuj mniejszej stawki bazowej, aby zobaczyć, jak zmienia się ryzyko.
Przetestuj na 2000 sesji
Stały zakład: 14 jednostek na wysokie, 5 na linię 13-18, 1 na zero.
–
sesji kończy się zyskiem
–
sesji kończy się bez środków
–
sesja mediana
–
najgorsza sesja
–
najlepsza sesja
–
sesji dochodzi do maksymalnej stawki
Jedna sesja, obrót po obrocie
Każda sesja używa tego samego losowania co stół powyżej. Żadna liczba nie jest szacunkiem.
Strategia D'Alemberta: pytania
Dlaczego nazywa się D'Alembert?
Nosi imię francuskiego matematyka z XVIII wieku Jeana le Ronda d'Alemberta, który wierzył, że po przegranej wygrana jest bardziej prawdopodobna. To nieprawda, każdy obrót jest niezależny, ale progresja wciąż się podoba ze względu na swoje wolne tempo.
Czy z D'Alembertem można dużo przegrać?
Tak: w długich fazach przegranych stawka dalej rośnie jednostka po jednostce. Jest wolniejsza niż martingale, ale nie bez ryzyka.